مدیر بهره برداری خوب یا موسس خوب ؟! هتل دار یا هتل ساز ؟


شهر مشهد به واسطه ورود بالغ بر 25 تا30 میلیون گردشگر داخلی و خارجی( زیارتی - سلامت و ...) و وجود مضجع مطهر امام رضا(ع) و همچنین سایر جاذبه های تاریخی و فرهنگی، تجاری و انسان ساخت ضمن برخورداری از زیرساختهای شاخص حمل و نقل هوایی، ریلی و جاده ای و ... مقصدی بی بدیل و رقابت ناپذیر در عرصه گردشگری است. لکن تلاشها در جهت کیفی سازی ورود گردشگران و بهره برداری بهینه و موثر از حضور آنها مهمتر از کمیت حضور ورود ایشان است. این تجربه ای است که سایر کشورها و شهرهای گردشگر پذیر دنیا نیز آن را اصل و اساس کار خود قرار می دهند تا ظرفیت تحمل گردشگری مقاصد تحت تاثیر ورود بی برنامه و غیرهدفمند گردشگران قرار نگیرد و مقاصد گردشگری فضاهایی جذاب، آرامش بخش و امید بخش هم برای گردشگران و هم برای مجاوران که میزبانان اصلی هستند فراهم شود.

لذا تعداد بالای ورود گردشگر به هر مقصد گردشگری به ویژه مقاصدی که نهایی هستند هم می تواند فرصت باشد و هم تهدید. فرصتی جهت افزایش درآمد پایدار، پویایی اقتصادی، نشاط اجتماعی، رشد فرهنگی و اجتماعی، افزایش اعتبار و برندسازی مقاصد، اشتغال زایی پایدار، رونق سرمایه گذاری و... و تهدید به دلایل امنیتی، ریسک سرمایه گذاری،کاهش ماندگاری،فشار غیرقابل تحمل بر زیرساختهای مقصد، کاهش سهم شهروندان از خدمات شهری، افزایش هزینه های خدمات شهری و ...

پر واضح است که ارزش افزوده یکی از مزایای پروژه های گردشگری و هتل داری به ویژه در مقاصدی همچون مشهد مقدس است و بین این ارزش افزوده با نزدیکی و دوری از حرم مطهر رضوی ارتباط مستقیم و تنگاتنگی وجود دارد. یعنی هر چه پروژه ها به حرم مطهر رضوی نزدیکتر می شوند، ارزش افزوده بالا میرود و هرچه دورتر می شوند، کمتر می شود. 

به کررات مشاهده می گردد هتلدار عزیزی که از کاهش درصد اشغال اتاق های در حال بهره برداری خود در موقعیت های مختلف می نالد اما همزمان در حال توسعه فیزیکی هتل و افزایش ظرفیت تخت و فضاهای دیگر هتل است !!!

این موضوع حکایت از اصل ارزش افزوده این قبیل پروژه ها به ویژه در شهرهایی همچون مشهد دارد و اهمیت بازاریابی نوین و هدفمند در افزایش درصد اشغال اتاق و سایر فضاهای خدماتی هتل ها

ضمن آنکه اصول سرمایه گذاری حکم می کند که سرمایه گذار قبل از هرگونه اقدام اجرایی و عملیاتی سرمایه گذاری در بخش گردشگری و هتل داری، دست به بررسی، تحقیق و تحلیل بازار، ویژگی های سرمایه گذاری در مقصد مورد نظر، تهیه طرح توجیهی و تجاری، کسب مشورت از دست اندرکاران و ...بزند و پس از حاصل شدن یقین جهت توجیه سرمایه گذاری دست به سرمایه گذاری بزند.

سازمان هایی همچون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که متولی اصلی گردشگری و هتل داری است نقش سیاستگذاری، صدور مجوزهای لازم احداث و بهره برداری، نظارت بر عملکرد و نحوه ارائه خدمات و ارائه مشاوره های فنی و تخصصی و هدایت گری و راهنمایی سرمایه گذاران را دارند تا به سمت و سوی سرمایه گذاری های معقول و دارای توجیه مناسب اقتصادی حرکت کنند و لذا هدایت گری مهم تر از اصل صدور مجوز است و این خود سرمایه گذار است که با بررسی های اشاره شده در سطرهای فوق و اخذ راهنمایی های لازم از دستگاه متولی تشخیص می دهد در چه حوزه ای مجوزهای لازم را دریافت نماید. لذا مدیریت و ساماندهی سرمایه گذاری و نوع آن بسی مهمتر از تعداد سرمایه گذاری است. دقیقا همچون مبحثی که در تعداد گردشگران ورودی به آنها شاره کردیم. 

پس باید پشت هر سرمایه گذاری در عرصه گردشگری یک تفکر علمی و منطقی و خارج از هرگونه هیجان به واسطه جذابیت های این صنعت لوکس، حساس و ظریف باشد و بازاریابی نوین و هدفمند محور اصلی فعالیت ها پس از بهره برداری . در غیر اینصورت ما ایجاد کنندگان یا موسسین خوبی خواهیم بود تا بهره برداران و مدیران بهره برداری خوب و اثر بخش !

واقعیت این است که زمین تا آسمان فرق است بین هتل ساز و هتل دار...  هتل سازی بدون هتل داری اقدامی عبث و بی اثر خواهد بود.هتل داری یک تفکر و نگاه خاص به سرمایه گذاری در عرصه واحدهای اقامتی است و صرفا مالکیت نمی تواند دلیل محکمی برای موفقیت شما باشد.... زمانه تغییر کرده ما هم باید تغییر کنیم.

احمد دیناری؛ مشاور، سخنران و نویسنده مهارتهای بازاریابی، فروش و سرمایه گذاری گردشگری و هتلداری