مصادیق کسب و کارهای گردشگری و اهمیت شناخت آنها برای سرمایه گذاری – بخش اول



فهرست تاسیسات گردشگری و یا کسب و کارهای گردشگری که سرمایه گذاران علاقه مند می توانند در آن زمینه ها یا رسته ها سرمایه گذاری کنند در 16 بند و بالغ بر 29 مصداق در ذیل بند ج ماده یک آیین نامه ایجاد، اصلاح، تکمیل، نظارت و نرخ گذاری تاسیسات گردشگری – اصلاحیه مصوب شهریور1394  هیات وزیران – آمده است . 
در شیوه نامه صدور موافقت اصولی تاسیسات گردشگری نیز که در بهار 1398 به ادارات کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استانها ابلاغ شده است، تاسیساتی جدید تحت عنوان « مجتمع های گردشگری عمومی» نیز اضافه شده است که در بخش دوم یادداشت به آن اشاره خواهد شد.
سرمایه گذارن، فعالان و علاقه مندان به فعالیت در زمینه گردشگری قبل از ورود عملی به این کسب و کارها، باید از طریق مطالعه و بررسی، مشورت گرفتن از متخصصان با تجربه و مرجع، بازدیدهای میدانی و ... به شناخت کافی از این تاسیسات برسند و سپس وارد عرصه سرمایه گذاری گردشگری و هتل داری شوند تا با شکست مواجه نشوند. چرا که ماهیت و جنس سرمایه گذاری در کسب و کارهای گردشگری و هتل داری تفاوتهای فاحشی با سایر زمینه ها برای سرمایه گذاری دارد.
فهرست این تاسیسات عبارتند از :
1 ـ هتل ، متل و مهمانپذیر  
2ـ مراکز اقامتی خودپذیرایی شامل هتل آپارتمان ها، زائرسراها و خانه مسافرها.
3ـ اقامتگاه های بوم گردی و اقامتگاه های سنتی
4ـ مراکز تفریحی و سرگرمی گردشگری 
5 ـ مجتمع ها، اردوگاه ها و محوطه های گردشگری
6- مراکز گردشگری سلامت از قبیل مجتمع های سلامت تندرستی و آب درمانی و هتل بیمارستان 
7- محیط ها و پارکهای طبیعت گردی و گردشگری روستایی و عشایری 
8-مراکز گردشگری ساحلی و دریایی 
9-واحدهای پذیرایی وانواع غذاخوری های منفرد بین راهی موجود
10- تأسیسات اقامتی و پذیرایی واقع در مجتمع های خدمات رفاهی بین راهی 
11-واحدهای پذیرایی واقع در پایانه(ترمینال)، فرودگاه ها، پایانه های مسافربری زمینی برون شهری، دریایی و ریلی
12- واحدهای پذیرایی واقع در پایانه های مسافری مرزی کشور
13- سفره خانه سنتی
14- مناطق نمونه گردشگری
15-دهکده های سلامت
16- دفاتر یا شرکت های خدمات مسافرتی و جهانگردی
17- مجتمع گردشگری عمومی (به استناد مصوبه هیأت محترم وزیران به شماره 44996/ت54918هـ مورخ 11/4/97)
شما باید بدانید که در حال حاضر تعدادی از این تاسیسات دارای ضوابط فنی و معماری مصوب و ابلاغی برای بررسی درخواست و صدور مجوز فعالیت هستند و تعدادی نیز متاسفانه فاقد ضابطه هستند . 
فقدان ضوابط فنی و معماری برای صدور مجوز فعالیت پیامدهای منفی در پی دارد که در ذیل به چند نمونه اشاره می کنم :
-    عدم امکان پذیرش درخواست متقاضیان سرمایه گذاری در این زمینه ها و چالش های حقوقی و بازرسی
-    چالش کارشناسان و مدیران ذیربط جهت راهنمایی متقاضیان و بررسی درخواست ها
-    فقدان ضوابط حداقلی و مشخص و در نتیجه سلیقه ای شدن اقدامات توسط کارشناسان و مدیران

در حال حاضر فهرست تاسیسات گردشگری فاقد ضوابط فنی و معماری جهت صدور مجوز عبارتند از :

-    مراکز تفریحی و سرگرمی گردشگری 
ـ  مجتمع ها، اردوگاه ها و محوطه های گردشگری
- مراکز گردشگری سلامت از قبیل مجتمع های سلامت تندرستی و آب درمانی و هتل بیمارستان 
- محیط ها و پارکهای طبیعت گردی و گردشگری روستایی و عشایری 
- مراکز گردشگری ساحلی و دریایی
- دهکده های سلامت 
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در حال تهیه ضوابط فنی و معماری مجتمع های گردشگری و سایر تاسیسات است که به محض ابلاغ به استانها باید ملاک عمل ادارات کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قرار گیرد.
در بخش دوم یادداشت به ادامه این مبحث مهم خواهیم پرداخت .
ضمنا فایل ویدیویی این یادداشت در پیج اینستاگرام من قابل مشاهده است . در صورت تمایل می توانید از آن بازدید کنید.

 احمد دیناری؛ مشاور، سخنران و نویسنده حوزه سرمایه گذاری و فروش گردشگری و هتلداری
اردیبهشت1400


اشتراک گذاری